{"id":15128,"date":"2026-04-30T16:09:10","date_gmt":"2026-04-30T14:09:10","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bannister.be\/?p=15128"},"modified":"2026-04-30T16:09:11","modified_gmt":"2026-04-30T14:09:11","slug":"toestemming-onder-invloed-van-list-hoe-rechters-omgaan-met-verzwegen-hiv-besmetting","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/toestemming-onder-invloed-van-list-hoe-rechters-omgaan-met-verzwegen-hiv-besmetting","title":{"rendered":"Toestemming onder invloed van ‘list’: hoe rechters omgaan met verzwegen HIV-besmetting"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Het Gentse hof van beroep sprak begin april een man vrij die onbeschermde seks had gehad met een meisje zonder haar te vertellen dat hij seropositief was. In dit artikel wordt deze uitspraak nader toegelicht en afgezet tegen eerdere rechtspraak. Het is immers niet de eerste keer dat rechters zich moeten uitspreken in dossiers waarin de beklaagde een besmetting met een seksueel overdraagbare aandoening heeft verzwegen.<\/p>\n\n\n\n

De feiten en het verloop van de procedure<\/h3>\n\n\n\n

De correctionele rechtbank van Brugge behandelde de zaak in eerste aanleg. Een 17-jarig meisje verklaarde dat de beklaagde haar in zijn slaapkamer had verkracht. Twee weken later zou hij haar hebben betast in een tent. De beklaagde ontkende dat er enige seksuele handelingen hadden plaatsgevonden en voerde als argument aan dat hij zeker geen seksuele handelingen zou hebben gesteld, omdat hij besmet was met HIV.<\/p>\n\n\n\n

Het openbaar ministerie stelde dat de burgerlijke partij niet rechtsgeldig kon hebben ingestemd met de seksuele handelingen, aangezien de beklaagde zijn HIV-status voor haar had verzwegen. Het Strafwetboek bepaalt namelijk dat:<\/p>\n\n\n\n

“Toestemming is er in ieder geval niet indien de seksuele handeling het gevolg is van een bedreiging, fysiek of psychisch geweld, dwang, verrassing, list of enige andere strafbare gedraging.<\/em>“<\/p>\n\n\n\n

De uitspraak in eerste aanleg<\/h3>\n\n\n\n

De rechtbank van eerste aanleg Brugge volgde deze argumentatie en veroordeelde de beklaagde tot 2 jaar gevangenisstraf, waarvan de helft met uitstel. Volgens het openbaar ministerie en de rechtbank vormde het verzwijgen van de HIV-besmetting een list, waardoor de toestemming niet uit vrije wil was gegeven. Bijgevolg kwalificeerden de feiten als verkrachting.<\/p>\n\n\n\n

Het arrest van het hof van beroep<\/h3>\n\n\n\n

Het hof van beroep te Gent sprak de beklaagde daarentegen vrij wegens twijfel. Er bestond twijfel of de beklaagde daadwerkelijk seks had gehad met de burgerlijke partij, aangezien hij dit steeds heeft ontkend. Ook van zijn HIV-besmetting lag geen bewijs voor.<\/p>\n\n\n\n

Daarnaast stelde het hof uitdrukkelijk dat zelfs indien de seksuele handelingen zouden hebben plaatsgevonden en de beklaagde zijn besmetting bewust had verzwegen, er nog altijd geen bewijs voorlag dat kennis van deze besmetting de toestemming van de burgerlijke partij zou hebben aangetast. Een aantasting van de vrije wil, waardoor het slachtoffer niet rechtsgeldig kan toestemmen, veronderstelt immers dat het slachtoffer in eerste instantie wel had toegestemd met de seksuele handelingen. De burgerlijke partij had echter steeds verklaard dat zij nooit toegestemd had, waardoor het verzwijgen van de HIV-status juridisch irrelevant werd geacht.<\/p>\n\n\n\n

Uit deze zaak kan dus niet worden afgeleid dat de redenering van het openbaar ministerie theoretisch onjuist is. In deze zaak was er eenvoudigweg niet boven redelijke twijfel bewezen dat er seksuele handelingen waren gesteld en dat de beklaagde werkelijk besmet was. Aangezien de burgerlijke partij nooit zou hebben toegestemd, kon haar toestemming ook niet zijn be\u00efnvloed door een list, waardoor het irrelevant was of de beklaagde al dan niet besmet was met HIV.<\/p>\n\n\n\n

Het verzwijgen van seropositiviteit als misdrijf<\/h2>\n\n\n\n

Verkrachting door middel van list<\/h3>\n\n\n\n

De correctionele rechtbank van Hasselt sprak zich in 2018 ook uit over een zaak waarin de beklaagde zijn seropositiviteit had verzwegen tijdens onbeschermde seks. De rechtbank veroordeelde de beklaagde voor verkrachting en schuldig verzuim.<\/p>\n\n\n\n

De rechtbank hanteerde dezelfde redenering als het openbaar ministerie in de Gentse zaak: de toestemming werd verkregen via een list. Een “list” impliceert dat de beklaagde de besmetting bewust had verzwegen en het slachtoffer wetens en willens had misleid. De HIV-status werd beschouwd als een essentieel element voor toestemming tot seksuele penetratie. Indien de beklaagde het slachtoffer misleid heeft omtrent een dergelijk essentieel element, kan dit niet worden beschouwd als rechtsgeldige toestemming.<\/p>\n\n\n\n

Schuldig verzuim<\/h3>\n\n\n\n

Opvallend is dat de rechtbank ook het misdrijf schuldig verzuim weerhield. Door meermaals onbeschermde seks te hebben zonder zijn partner in te lichten over zijn besmetting, had de beklaagde moeten weten dat er een risico bestond op transmissie. Hierdoor bevond het slachtoffer zich in een ernstig en constant gevaar, aangezien zij niet wist dat zij medisch moest worden opgevolgd en bovendien deze besmetting verder kon overdragen op anderen. Het bewust nalaten hulp te verschaffen, wetende dat het slachtoffer zich in groot gevaar bevond, werd dan ook gekwalificeerd als schuldig verzuim.<\/p>\n\n\n\n

Opzettelijke slagen en verwondingen<\/h3>\n\n\n\n

Daarnaast is het ook mogelijk dat in dit soort situaties sprake is van slagen en verwondingen, indien de beklaagde tevens de intentie had om zijn partner te besmetten. Het moreel element gaat dan verder dan bij schuldig verzuim. De dader moet namelijk werkelijk de bedoeling hebben gehad om het slachtoffer te besmetten. Daarnaast moet ook boven redelijke twijfel worden bewezen dat de besmetting afkomstig is van de beklaagde, hetgeen in bepaalde zaken niet met zekerheid kan worden vastgesteld.<\/p>\n\n\n\n

Toediening van schadelijke stoffen<\/h3>\n\n\n\n

Het hof van beroep van Luik \u2013 later bevestigd door het Hof van Cassatie \u2013 sprak zich uit over een soortgelijke zaak en weerhield de tenlastelegging uit artikel 402 van het Strafwetboek: de toediening van stoffen die de gezondheid zwaar kunnen schaden.<\/p>\n\n\n\n

Het eerste materi\u00eble bestanddeel van dit misdrijf bestaat uit de “toediening van een stof”. Het Hof van Cassatie bevestigde dat het gaat om een toediening, met welk middel dan ook, waaronder ook de vrijwillige overdracht van seksuele afscheidingen valt.<\/p>\n\n\n\n

Het tweede materi\u00eble bestanddeel betreft het veroorzaken van een ziekte. Dit wordt ge\u00efnterpreteerd als een aantasting van de gezondheid, met name de ontaarding van de normale toestand. Het Hof benadrukte dat ook een loutere HIV-besmetting hierbij volstaat, zelfs al ontwikkelde het slachtoffer geen AIDS.<\/p>\n\n\n\n

Het morele element dat vereist is, betreft het algemeen opzet. Dit impliceert enerzijds dat de beklaagde kennis had van de eigen besmetting, en anderzijds dat de beklaagde het risico op een mogelijke besmetting aanvaardde. In die zaak had de beklaagde zijn medische behandeling tijdelijk gestopt, waardoor hij besmettelijk was, maar desondanks onbeschermde seks had met twee vrouwen. Hij aanvaardde aldus het risico om zijn partners te besmetten.<\/p>\n\n\n\n

Juridische bijstand bij zedenzaken<\/h2>\n\n\n\n

Hoewel de recente zaak voor het hof van beroep te Gent niet leidde tot een veroordeling, kan het verzwijgen van een HIV-besmetting bij onbeschermde seksuele penetratie wel degelijk worden bestraft. Afhankelijk van de omstandigheden werden in het verleden verschillende kwalificaties weerhouden, waaronder verkrachting, schuldig verzuim, slagen en verwondingen en de toediening van stoffen die de gezondheid kunnen schaden.<\/p>\n\n\n\n

Bent u slachtoffer geworden van dit soort feiten en heeft u nood aan bijstand van een gespecialiseerd zedenadvocaat? Of wordt u uitgenodigd tot verhoor in het kader van dergelijke feiten? Contacteer ons via info@bannister.be<\/a> of op 03\/369.28.00.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het Gentse hof van beroep sprak begin april een man vrij die onbeschermde seks had gehad met een meisje zonder haar te vertellen dat hij seropositief was. In dit artikel wordt deze uitspraak nader toegelicht en afgezet tegen eerdere rechtspraak. Het is immers niet de eerste keer dat rechters zich moeten uitspreken in dossiers waarin […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":15129,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[33],"tags":[],"class_list":["post-15128","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-zeden"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15128","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15128"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15130,"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15128\/revisions\/15130"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15129"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bannister.be\/fr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}